چهل و هشت

هانیه توسلی بازیگری حرفه ای خود را از تئاتر آغاز کرده است. در سال 1378 و زمانی که در یکی از جشنواره های تئاتر در شهر تبریز برای بازی در نمایش "پدر دوست داشتنی" بر روی صحنه رفته بود ، نصراله قادری ، یکی از داوران جشنواره ، وی را برای بازی در نمایش "پدر" انتخاب کرد. یک سال پس از آن ، در فیلم کوتاه "روی جادۀ نمناک" ساختۀ مهدی کرم پور بازی کرد و در همان سال برای اولین بار در مجموعۀ تلویزیونی "غریبه" ساختۀ جواد اردکانی ایفای نقش کرد. بازی وی در اولین حضور تلویزیونی اش (غریبه) آن چنان موفق بود که بلافاصله از او برای بازی در فیلم "شام آخر" ساختۀ فریدون جیرانی دعوت به عمل آمد و در مقابل محمدرضا گلزار به ایفای نقش پرداخت.

وی همزمان با بازی در سینما و تلویزیون ، در تئاتر نیز فعالیت می کند و نمایش قرمز و دیگران و شمعدانی ها (محمد یعقوبی) و "باله روی سطرهای بی معنی" (لیلی عاج) حاصل این فعالیت است که بازی بداهۀ وی در نمایش "باله روی سطرهای بی معنی" بسیار مورد توجه قرار گرفت.

هانیه توسلی در "شام آخر" بسیار امیدوار کننده نشان داد و بازی منحصر به فرد او در فیلم "شب های روشن" نشان داد که می تواند یک رقیب سرسخت برای بازیگران زن سینمای ایران باشد. هانيه توسلي که از معدود بازيگران زن ایران با تحصيلات دانشگاهی است ، در نسل جديد بازیگران زن ، فرد بسيار توانايي به شمار می آید ، مخصوصاً كه كاملاً گزيده كار می کند.

در بیست و یکمین جشنوارۀ فیلم فجر کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول زن شد که سیمرغ بلورین این دوره از جشنواره به نیکی کریمی رسید. در مقابل ، منتقدان و صاحب نظران سینمایی در هفتمین جشن سالانۀ خانۀ سینما (22 شهریور 1382) ، به اتفاق ، بازي او را در فیلم "شب های روشن" یکی از بهترين بازي هاي سال ارزیابی کردند و تندیس نفش اول زن را به وی اعطاء کردند. هانیه توسلی سال بعد توانست با بازی در فیلم "یک شب" ساختۀ نیکی کریمی امکان حضور در جشنوارۀ جهانی کن را بدست آورد. بازی وی در فیلم "کافه ستاره" ساختۀ سامان مقدم بسیار موفقیت آمیز بود و در حال حاضر مجموعۀ تلویزیونی میوه ممنوعه با بازی وی همراه با علی نصیریان ، گوهر خیراندیش ، امیر جعفری و جمعی دیگر از بازیگران از سیما پخش می شود که توانسته است تماشاچیان بسیاری را به خود جلب نماید.

هانيه توسلي در نويسندگي و بازيگرداني نیز بسيار توانا است و خواهر وي هما توسلي ، لیسانس سینما و از منتقدين نام آشناي سينمای ایران به شمار می آید. از بین بازیگران خارجی بیشتر  ایزابل کوپر را می پسندد و در بین کارگردانان داخلی ، داریوش مهرجویی را بهترین کارگردان می داند. وی هدیه تهرانی را یک بازیگر جذاب و خوب ، مهناز افشار را بازیگری با ایفای نقشی بهتر نسبت به گذشته ، گلشیفته فراهانی را بسیار دوست داشتنی و باران کوثری را دوست داشتنی در فیلم "بانوی اردیبهشت" ارزیابی می کند.

یکی از نکات قابل توجه در هانیه توسلی صداقت و اعتراف به اشتباهات حرفه ای است. وی از همه چیز در زندگی خود راضی است و بر این باور است ، هر آنچه پیش آید ، بهترین و درست ترین پیش آمد بوده است که باید پیش می آمد تا وی بتواند چیزی از آن بیاموزد. بزرگ ترین آرزوی وی آن است که هیچ آرزویی نداشته باشد. هانیه توسلی به مهمانی و جاهای شلوغ زیاد علاقه  ای نشان نمی دهد و از بازیگران کم حاشیۀ سینمای ایران محسوب می شود که مجلات عامه پسند علاقۀ چندانی به وی نشان نمی دهند.

فیلم سینمایی

زمان می ایستد (علیرضا امینی ، 1384)

عصر جمعه (مونا زندی حقیقی ، 1384)

کافه ستاره (سامان مقدم ، 1383)

دیر وقت ( اصغر نعیمی ، 1383)

دیشب بابا تو دیدم آیدا (رسول صدرعاملی ، 1383) (انتخاب کنندۀ بازیگر)

یک شب (نیکی کریمی ، 1383)

جایی برای زندگی (محمدرضا بزرگ نیا ، 1383)

شب های روشن (فرزاد مؤتمن ، 1381 – 1380)

گاهی به آسمان نگاه کن (کمال تبریزی ، 1381)

اثیری (محمدعلی سجادی ، 1380)

شام آخر (فریدون جیرانی ، 1380)

آخر بازی (همایون اسعدیان ، 1379) (دستیار کارگردان)

فیلم های کوتاه

پنج عصر (1380)

روی جادۀ نمناک (مهدی کرم پور ، 1379)

مجموعه های تلویزیونی