منطق دانش زیبایی است و در زمینه های مختلفی کاربرد دارد ... ولی ، باید در نظر داشت ، در زمینه های مختلف ، روش های منطقی متفاوتی هم برای بررسی قضایا و نتیجه گیری وجود دارد و همه ی امور را نمی توان فقط با منطق صوری تحلیل کرد
برخی از زمینه ها ، روش های خاص خودشان را دارند ... سیاست از این امور است ... مهم ترین اصول در سیاست ، دروغ ، ریا و سود شخصی هستند ... اصول مخفی در پشت چهره ها ... وقتی می گویند ، سیاست پدر مادر ندارد ، منظور ، صرفن زیر آب زنی نیست! ... در بسیای از موارد ، سود شخصی است که راه چاره ای باقی نمی گذارد.
برای هر یک از ما ، سه نوع سود وجود دارد ... سود شخصی ، سود کلی و سود عمومی! ... سود شخصی ، مقدار سودی است که به تنهایی ، از فعالیت های مستقیم خودمان و از کار و کسب شخصی مان به دست می آید ... سود کلی ، مقدار سودی است که در تصمیم گیری و برنامه ریزی با دیگران بدست می آید ، سودی است که به واسطه ی حضور و مشارکت در یک کار تیمی به ما می رسد ... سود عمومی ، سودی است که شاید به طور مستقیم به جیب ما واریز نشود ، ولی سود آن به طور غیر مستقیم و یا پنهان ، برای ما واریز خواهد شد ، سود عمومی ، سود حاصل از فعالیت های کلان فرهنگی - اجتماعی است ، با یا بی حضور ما.
گاهی اوقات ، سهم هر یک از ما از سود کل ، به مراتب بسیار بیشتر از سود شخصی ما در شرایطی است که به تنهایی در صحنه بودیم! ... به همین دلیل ، گاهی اوقات ، شرایط ایجاب می کند ، به عنوان بازیکن ، هر نقشی را بپذیریم:
-گاهی اوقات ، در تیم مقابل بازی می کنیم.
-گاهی اوقات ، در تیم کناری بازی می کنیم.
-گاهی اوقات هم ، به تیم خودی گل می زنیم.
سود کل ، همواره در پیروزی نیست ، گاهی اوقات ، سود کل در شکست است ... یک سیاستمدار کارکشته ، سود شخصی را خوب می شناسد ... به خوبی بلد است ، سود شخصی خود را در سود کل جاسازی کند ... و بهتر از هر کسی می داند ، چگونه سود شخصی جاسازی شده در سود کل را ، با سود عمومی جامعه پوشش دهد.
وظیفه ی تحلیلگر سیاسی است ، پیش از هر چیز ، سود را بیابد! ... جهت سود را بیابد ... دو سر یا چهار سر و یا چند سر آن را پیدا کند ... در برخی از موارد سود کل ، در برخی از موارد سود شخصی و در برخی از موارد ، سود نهفته در سود عمومی! ... آن وقت است که تحلیل ساده می شود و پیش بینی درست و انتخاب راحت.
